I could still remember it clearly like it was just like yesterday. It was still clear and I can still recall all the details that had happened. In the past years when I came across that thought, I got annoyed, mad or irritable. It was really a pain for me when I try to remember all those that had happened. As years went by little by little, when I remember that certain event in my life the pain got less and less. It was just this week that I realized that I was not upset anymore and I was happy. I was happy to the point that when I try to think of that event I find myself smiling and thinking again and reminiscing all that had happened.
Sabi nga, you have truly moved on kapag naisip mo ung tao at ung mga ginagawa nyo dati at hindi ka na naiinis sa tuwing naiisip nyo ang mga bagay na ginawa ninyo. It was like that for me. Ngayon, sa tuwing naiisip ko yung dati, hindi na ako naiinis o kaya nagagalit o kaya naiirita. Kapag naaalala ko hindi ko maiwasang mapangiti na lang kasi parang sa loob loob mo ang sarap din pala nung ganung feeling, yung walang galit para sa isang tao o kaya hindi ka nagtatanim ng kung ano man dahil nasaktan ka o kung ano man. Para sa akin sapat na yung nakilala mo siya at kahit papaano naging parte siya ng buhay mo. Kasi kahit papaano minahal mo pa din ung taong yun at kahit anong sabihin mo meron padin kahit konting pagmamahal para sa kanya na naiwan dyan sa puso mo. Dati nung nangyari ung day na nagpaalam na kami sa isa't isa parang wala lang. Parang isang kaibigan lang na nagpaalam tapos magkikita lang kayo ulit bukas. Pero hindi pala ganun. After ilang days, doon lang dumating ung feeling na masakit din pala. Yung feeling na parang sinasaksak ka kasi nawalan ka ng isang kaibigan na sobrang napamahal na sayo.
Nagkaron pa din naman kami ng chance para makapag usap. Nagcelebrate ng birthday ung isang friend namin, at parehas kaming nandun. Nag usap kami at ayun parang iyon na din yung last time namin na nagkasama. Naglaro lang kami ng cards hanggang umaga at kumanta sa videoke :)) tapos nag poker din kami. Oha san ka pa ang saya lang! Pero yun na din ung last chance ko na makasama sya pala. Kasi after nun wala na di na kami nagkita or nakapag usap. 3 years ago nung nangyari ito. Medyo matagal na din pero ngaun ko lang narealize yung mga kalokohan namin noon. Masaya din naman kahit papaano. Nakita ko nga pala siya a year ago, ayun nagkatinginan lang kami at nagngitian pero hindi kami nag usap. Sapat na siguro yun at least nagpapansinan :)).
I made this post because it made me realize that in your life, every person that you come across with will always be a part of the person that you are today, and that they had influenced your life in one way or another. It made me feel better that I had shared that thought and that finally it was out of my system. Also because someone told me that to be free from all worries, let go of the things that hold you back. So from now on, no more worries for me. I will live my life the way I want it to be. To my friend who told me to let go of all my worries, thank you very much for making me realize the things that I had been missing. And to my friend from 3 years ago, you will still be my friend no matter what. I love you and always take care and thank you for the memories.
